1เดือน กับ ความเครียด
posted on 21 Dec 2007 02:51 by spirits in Loveนี่มันก้อ 1 เดือนแล้วสินะ ตั้งแต่วันนั้น วันที่เธอบอกเลิกกับชั้น
แม้ว่า 1 เดือนนี้ เรายังไม่ได้ห่างกันเลย แต่ชั้นรู้สึกได้ถึงความอ้างว้าง เมื่อรู้ว่าใจเธอไม่ได้อยู่ที่ชั้นแล้ว
เรายังได้เจอกัน เรายังไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด ไม่เหมือนกับคนเลิกกันเลย
เรายังเดินจูงมือ เธอยังเดินมาควงแขนชั้น แต่ในใจชั้นมันไม่รู้สึกอบอุ่นเหมือนเคย
สัมผัสของริมฝีปาก ที่เคยหวาน ชวนให้หลงไหล กลับทำให้ชั้นยิ่งทรมาน
ทำไมกันนะ เธอยังแสดงออกกับชั้นเหมือนเดิม แต่ในใจชั้นกลับสับสน วุ่นวาย
ชั้นรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้ง ที่เธอโทรคุยกับคนใหม่
ชั้นรู้สึกหึงหวง และ อารมณ์เสีย เวลาที่เธอคุยกับเค้า
แม้บทสนทนาของเธอ ไม่ได้หวาน หรือ แสดงให้ชั้นเหน แต่ชั้นรู้สึกเจ็บปวดเหลือเกิน
ทำไมกันนะ ทำไมเธอถึงต้องทำร้ายกันแบบนี้ด้วย
ชั้นทำอะไรผิด ชั้นไม่ดีตรงไหน ทำไมไม่บอกกัน ตรงๆ ล่ะ
ทำไมต้องบอกว่ารัก ทำไมต้องแสดงออกให้เห็นว่ารัก ถ้าเธอไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆ
ที่ผ่านมา ระหว่างชั้นกับเธอ มันคืออะไร?
หลายปีที่เราอยู่ด้วยกัน เธอรู้สึกยังไงกันแน่
ตอนนี้เธอรู้สึกยังไงกับชั้นกันแน่
ได้โปรดเถอะ พูดให้มันตรงกับการกระทำของเธอซะที
บอกชั้นในสิ่งที่เธอคิด อย่าได้ปิดบัง อย่าได้โกหกกันอีกเลย
เธอบอกว่าเธอไม่อยากเสียชั้นไป แต่เธอยังทำร้ายกัน จะให้ชั้นทนต่อไปอีกนานแค่ไหนนะ
เธอบอกว่าเธอเสียใจ และ ไม่มีความสุข ที่ต้องเลิกกับชั้น แล้วเธอจะเลิกกับชั้นทำไม
ที่ผ่านมา เรามีช่องว่างกัน เพราะ เธอไม่ยอมพูด ไม่ยอมบอกให้ชั้นรับรู้ว่าเธอรู้สึกยังไง
เธอปิดบัง เธอโกหก ชั้นมานานแค่ไหนแล้วล่ะ
เครียด นอนไม่หลับ ยานอนหลับก็หมดแล้ว เพราะ โง่ยัดทีเดียว 20เม็ดไปคราวก่อน ตอนนี้เลยไม่มีให้กินเลย
ชั้นควรทำยังไง เธออยากให้ชั้นทำตัวยังไง เธออยากให้ชั้นเป็นยังไง บอกชั้นมาสิ ชั้นจะทำตามที่เธอต้องการ
ถ้าเธอสั่งให้ตาย ชั้นก็จะตาย เพราะ วันนี้ อยู่ไปก็เหมือน ชีวิตว่างเปล่า
ชีวิตโดนทำลายไปหมดแล้ว เหลือไว้แค่ร่างกายพร้อมหัวใจที่แหลกสลาย
อยากหลับตาและนอนหลับชั่วนิรันดร์
ชั้นจะรอเธอต่อไปดีมั้ยนะ ชั้นจะทำอะไรเพื่อเธอต่อไปดีมั้ยนะ ชั้นจะมีชีวิตต่อไปดีมั้ยนะ
ชั้นขอโทษ ที่ทำตามที่เคยสัญญากับเธอไม่ได้ เพราะชั้น อดทน ไม่พอ
ชั้นขอโทษ ที่ชั้นทำร้ายจิตใจเธอ เพราะ ชั้นเห็นแก่ตัว
ชั้นขอโทษ ที่ชั้นไม่สามารถเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอได้ เพราะ ชั้นมันเลว
ชั้นขอโทษ ที่รัก ชั้นขอโทษ
ชั้นชักไม่แน่ใจแล้วว่า เพลงท่อนเดิมที่ชั้นมอบให้เธอ เมื่อวันแรกที่ชั้นบอกรักเธอ นั้น ชั้นจะทำได้มั้ย
ชั้นชักลังเลในใจของตัวเองแล้วว่า จะอยู่เพื่อรอเธอกลับมาหาได้หรือเปล่า
ชั้นชักสงสัย ในอนาคตของตัวชั้นเอง ว่า ชั้นจะทำอะไรต่อไปดี
Time may change my life, but my heart remains the same to you.
Time may change your heart, my love for you never change.
ชั้นไม่รู้ว่า เธอจะได้ยินชั้นมั้ย หากชั้นจะบอกเธอว่า รัก
ชั้นไม่รู้ว่า เธอจะสนใจชั้นมั้ย หากชั้นจะบอกเธอว่า คิดถึง
ชั้นไม่รู้ว่า เธอจะเข้าใจชั้นมั้ย หากชั้นจะบอกเธอว่า เป็นห่วง
พระเจ้า.........ได้โปรดเถิด
ได้โปรดเปิดหนทางให้แก่ชั้นด้วย
ได้โปรดนำทางชั้นให้เดินไปสู่แสงสว่างเสียที
ชั้นตกอยู่ในความมืดมิดในใจมา 1 เดือนแล้ว
ชั้นต้องการแสงสว่างเหลือเกิน
ได้โปรดให้ชั้นได้เอนกายลง และ หลับอย่างมีความสุขเสียที
ชั้นไม่ได้นอนหลับอย่างมีความสุขมานาน 1 เดือนแล้ว
ชั้นเหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อยกับใจตัวเองที่ยังอ่อนแอ
1เดือนแล้ว ยังทำใจไม่ได้อีก ช่างอ่อนแอเสียเหลือเกิน
สมควรแล้วที่ถูกหัวเราะเยาะ สมควรแล้วที่โดนดูถูก
พอเถอะ ให้มันจบเสียที แต่ไม่รู้ว่ามันจะจบแบบไหนนะ แต่ขอให้มันรีบๆจบไปเสียทีเถิด
พอแล้วกับความผิดหวัง
พอแล้วกับความเศร้า
พอแล้วกับคราบน้ำตา
พอแล้วกับความรักที่เจ็บปวด
.
.
.
.
.
itsumo tobenai haadoru o makenai kimochi de kuriashitekita kedo
dashikirenai jitsu ryaku wa dare no sei?
.
.
.
"watashi no sei desu ne."
.
.
.
Time may change my life, but my heart remains the same to you.
Time may change your heart, my love for you never change.
ที่พ่อกะแม่เลี้ยงมาจนป่านนี้หรอกนะ...เวลาช่วยได้
แล้ววันนึง..มันจะเป็นแค่เรื่องไร้สาระเล็ก ๆ เท่านั้น...
เราผ่านมาแล้ว..และตอนนี้ก็มีชีวิตที่ดีได้..โดยที่ไม่
ต้องมี..ผู้ชายคนนั้น...สู้ ๆ
#1 By ChanCha on 2007-12-21 04:26